This page contains Greek.
Η ιστορική στιγμή της Συμφωνίας της Λεβεντιάς
Του
Χρήστου Τσενέ.
Η
πρωτοχρονιά του 1918 βρίσκει τον Καλομοίρη σε ηλικία 35 χρονών στην Αθήνα. Η μουσική
του φήμη έχει ήδη κυριαρχήσει στην πρωτεύουσα. Στην ανάστατη Αθήνα της εποχής
εκείνης που διψά για οτιδήποτε το ελληνικό οργανώνονται συναυλίες αποκλειστικά
με έργα του. Η Ελλάδα, το σημείο αναφοράς της τέχνης του Καλομοίρη, από το
1912-13 που διπλασίασε τα εδάφη της δεν παύει να βρίσκεται σε αναταραχή.
Το
1917 μπαίνει ουσιαστικά στο μεγάλο πόλεμο. Την άνοιξη ο Καλομοίρης διορίζεται
επιθεωρητής στρατιωτικών μουσικών και φεύγει για τη Μακεδονία. Εκεί αρχίζει να
υλοποιεί την ιδέα για τη γραφή μιας συμφωνίας. Το Μάιο η ανακατάληψη του Σκρα
θα υπερυψώσει το ήδη υψηλό ηθικό των Ελλήνων. Τον Σεπτέμβριο ο ελληνικός
στρατός καταλαμβάνει το Μοναστήρι, σπάει το Γερμανοβουλγαρικό μέτωπο του
Στρυμόνα και εξαναγκάζει τους Βούλγαρους σε ανακωχή. Στο τέλος του 1918 ο
Βενιζέλος απευθύνεται στη διάσκεψη ειρήνης του Παρισιού και διεκδικεί για την
Ελλάδα, τη Βόρειο Ήπειρο, τη Θράκη, τ ην Ιωνία, τα Δωδεκάνησα και την Κύπρο. Η
Μεγάλη Ελλάδα μοιάζει να γίνεται πραγματικότητα.
Το
Μάρτιο του 1919 ο Καλομοίρης επικεφαλής της στρατιωτικής ορχήστρας αποβιβάζεται
στην Πόλη. Οργανώνει σειρά συναυλιών και ο ελληνικός πληθυσμός τον αποθεώνει.
Στις 23 Απριλίου η νεοσύστατη Ακαδημία Αθηνών απονέμει στον τριανταεξάχρονο
συνθέτη το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Την ίδια βραδυά παίζεται το δεύτερο
μέρος της Συμφωνίας το «Κοιμητήρι στη βουνοπλαγιά», σε πρώτη εκτέλεση. Οι
κριτικές είναι διθυραμβικές. Στις 2 Μαΐου αποβιβάζεται στη Σμύρνη, την
ιδιαίτερη πατρίδα του Καλομοίρη, η 1η Ελληνική Μεραρχία. Θα ακολουθήσουν η
κατάληψη του Αϊδινίου, της Περγάμου, της Προύσσας. Στις 4 Απριλίου του 1920 η
διάσκεψη του Σαν Ρέμο εκδικάζει τη Δυτική και Ανατολική Θράκη στην Ελλάδα και
ευνοεί τις ελληνικές θέσεις για τη Σμύρνη.
Όλο
το καλοκαίρι του 1920 το κλίμα στην Ελλάδα είναι εορταστικό. Ο Καλομοίρης
συμμετέχει τελειώνοντας τον παιάνα του, τη Συμφωνία της Λεβεντιάς. Στις 15 Σεπτεμβρίου
και στις γιορτές της Νίκης που οργανώνονται τότε, ο Καλομοίρης διευθύνει ο
ίδιος το έργο του στο Ηρώδειο. Παρόντες είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο
Βασιλιάς Αλέξανδρος. Όταν αρχίζει το τελευταίο μέρος το κοινό σηκώνεται όρθιο
και ακούει κατανυκτικά την εκτέλεση. Με το τέλος της αποθεώνει τον συνθέτη.